wiązka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pewna liczba jednakowych, zwykle podłużnych przedmiotów, ułożonych razem i związanych; (1.2) światło lub cząstki biegnące w jednym kierunku
(1.1-2)
(1.1) Podarowałem swojej żonie wiązkę polnych kwiatów. (1.2) Emitowana wiązka jest silnie rozbieżna.
(1.1) pęk, snopek, (1.2) strumień, promień
wiązadło , wiązar , wiązalnia , wiązacz , wiązaczka wiązać wiązkowy, niepowiązany
angielski: (1.1) bundle; (1.2) beam duński: (1.1) bundt ; (1.2) stråle esperanto: (1.1) fasko haitański: (1.1) lyas niemiecki: (1.1) Bund , Bündel ; (1.2) Kegel , Strahl rosyjski: (1.1) связка , вязанка ; (1.2) пучок , луч szwedzki: (1.1) bunt ukraiński: (1.1) в'язка ; (1.2) промінь