kosmetyka () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sztuka upiększania, pielęgnowania ciała, włosów; stosowanie środków lub zabiegów mających na celu pielęgnowanie ciała lub włosów (1.2) wprowadzanie drobnych zmian (najczęściej w celu upiększania czegoś)
(1)
(1.1) kosmetyka twarzy / włosów • kosmetyka pielęgnacyjna / naturalna / lekarska / samochodowa
kosmetyk , kosmetyczka kosmetyczny
kosmetikos → umiejętność upiększania < kosmeo → upiększać, zdobićZuzanna Krótki, Leksemy oznaczające perfumy i kremy do pielęgnacji ciała w dobie staro- i średniopolskiej, w: Prace Językoznawcze, XIX/3, 2017, s. 124.
angielski: (1.1) cosmetics baskijski: (1.1) kosmetika bułgarski: (1.1) козметика duński: (1.1) kosmetik ; (1.2) kosmetik hiszpański: (1.1) cosmética norweski (bokmål): (1.1) kosmetikk norweski (nynorsk): (1.1) kosmetikk rosyjski: (1.1) косме́тика ; (1.2) косме́тика słowacki: (1.1) kozmetika ukraiński: (1.1) косметика węgierski: (1.1) kozmetika włoski: (1.1) cosmesi , cosmetica