метать ()
czasownik niedokonany (1.1) miotać, rzucać, ciskać (1.2) odbywać tarło, składać (ikrę) (1.3) fastrygować
(1.1-2) мета́ть мечу́, ме́ч|ешь, ~ет; ~ем, ~ете, ~ут; мета́|л / ~ла / ~ло; ~ли; мечи́; ме́чущий, мета́вший, меча́, мета́емый (1.3) мета́ть мета́|ю, ~ешь, ~ет; ~ем, ~ете, ~ют; ~л / ~ла / ~ло; ~ли; ~й; ~ющий, ~я, ~вший, ~емый
(1.2) метать икру → odbywać tarło, składać ikrę
(1.1-2) метнуть (1.3) сметать
метать бисер перед свиньями → rzucać perły przed wieprze