überraschen ()
czasownik słaby, nierozdzielnie złożony, przechodni (1.1) zaskakiwać, zaskoczyć, robić / zrobić niespodziankę (1.2) zaskakiwać, zaskoczyć, dziwić, zdziwić (1.3) zaskakiwać, zaskoczyć, przyłapywać, przyłapać
(1.1-3) überrasch|en (überrascht), überraschte, überrascht (haben)
(1.1) Du überraschst mich mit deinem Wissen. → Zaskakujesz mnie swoją wiedzą. (1.2) Es überrascht nicht, dass niemand anruft. → Nie dziw, że nikt nie dzwoni. (1.3) Die Frau wurde dabei überrascht, als sie die gestohlenen Gegenstände verkaufte. → Kobieta została przyłapana, jak sprzedawała skradzione przedmioty.
(1.1) mit + überraschen (1.3) bei + überraschen
Überraschung überraschend, überrascht