węch ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia; (1.2) instynkt, zdolność przewidywania konsekwencji drobnych zdarzeń
(1.1)
(1.1) Ta róża wcale nie pachnie, chyba że straciłam węch. (1.2) Kazik zawsze miał węch do interesów.
(1.1) psi / dobry / słaby węch
(1.1) powonienie (1.2) intuicja, instynkt, wyczucie; niuch, nos
wąchanie zwąchać, wąchać węchowy węchowo
psi węch
angielski: (1.1) olfaction, sense of smell arabski: (1.1) شم baskijski: (1.1) usaimen białoruski: (1.1) нюх ; (1.2) нюх czeski: (1.1) čich ; (1.2) čich duński: (1.1) lugtesans ; (1.2) næse francuski: (1.1) odorat , u zwierząt: flair hiszpański: (1.1) olfato ; (1.2) olfato łaciński: (1.1) olfactus niemiecki: (1.1) Geruchssinn , u zwierząt: Spürsinn ; (1.2) Riecher , (gute) Nase nowogrecki: (1.1) όσφρηση ; (1.2) όσφρηση rosyjski: (1.1) обоняние , нюх ; (1.2) нюх , чутьё sanskryt: (1.1) घ्राण ukraiński: (1.1) нюх ; (1.2) нюх włoski: (1.1) odorato , olfatto