obiecywać () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( obiecać) (1.1) mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę
(1.1)
(1.1) Obiecywał kilka razy oddać mi pieniądze, jak tylko dostanie wypłatę. (1.1) Obiecuję, że będę jechał ostrożnie!
(1.1) obiecywać + (coś) + (komuś) • obiecywać, że…
(1.1) przyrzekać, przysięgać, dawać słowo
obiecek , obiecywanie , obiecanie , obietnica , obiecanka obiecujący obiecująco
obiecywać gruszki na wierzbie • ziemia obiecana
albański: (1.1) premtoj angielski: (1.1) promise arabski: (1.1) وعد białoruski: (1.1) абяцаць bułgarski: (1.1) обещавам chiński standardowy: (1.1) 答应 (dāyìng) chorwacki: (1.1) obećavati czeski: (1.1) slibovat duński: (1.1) love francuski: (1.1) promettre hiszpański: (1.1) prometer jidysz: (1.1) (obiecywać, że się nie zrobi) פֿאַרזאָגן אַ צענטן (farzogn a centn) łotewski: (1.1) solīt niderlandzki: (1.1) beloven niemiecki: (1.1) versprechen norweski (bokmål): (1.1) love nowogrecki: (1.1) τάζω nowopruski: (1.1) taukintun ormiański: (1.1) խոստանալ rosyjski: (1.1) обещать szwedzki: (1.1) lova tajski: (1.1) สัญญา, ให้สัญญา turecki: (1.1) söz vermek tybetański: (1.1) ཁ་ཆད་བྱེད ukraiński: (1.1) обіцяти węgierski: (1.1) ígér, megígér wilamowski: (1.1) fyrśpraehia, ferśpracha włoski: (1.1) promettere wolof: (1.1) dig