sprzeciwiać się ()
, ,
czasownik zwrotny (1.1) być przeciwnym czemuś, być przeciwko czemuś lub komuś; nie zgadzać się z na coś (z czymś)
(1.1)
(1.1) Ojciec nie sprzeciwiał się temu wiedząc, że wiosłowanie, konna jazda i ciągłe życie na świeżym powietrzu wzmacnia zdrowie chłopca i rozwija w nim zaradność.
(1.1) sprzeciwiać się +
(1.1) oponować
sprzeciwnik , sprzeciw, przeciwieństwo przeciwny przeciwnie przeciwnie
angielski: (1.1) oppose arabski: (1.1) ضاد, عارض, ناقض duński: (1.1) modsætte sig esperanto: (1.1) kontraŭstari francuski: (1.1) s'opposer hiszpański: (1.1) oponerse, ser contrario interlingua: (1.1) adversar, antagonisar norweski (bokmål): (1.1) motsette seg norweski (nynorsk): (1.1) motsetje seg nowogrecki: (1.1) εναντιώνομαι, αντιτίθεμαι szwedzki: (1.1) motsätta sig / sätta sig emot, opponera, protestera, spjärna emot, streta emot włoski: (1.1) avversare, eccepire, opporsi