wagary () ,
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) nieuzasadniona jedno- lub wielokrotna celowa nieobecność ucznia na obowiązkowych zajęciach w szkole;
(1.1) ,
(1.1) Wychowawczyni skarży się, że nasz Jacek chadza na wagary i opuszcza się w nauce.
(1.1) wybierać się / wybrać się / iść / pójść / chodzić / chadzać na wagary • być / bywać na wagarach • uciekać / wymykać się na wagary • zrobić sobie wagary • umówić się / umawiać się na wagary
(1.1) wagarowanie, ucieczka z lekcji; ; , ; żmudy szkolne; waksy
wagarowicz , wagarowiczka , wagarowanie wagarować , zwagarować wagarowy
→ włóczyć się, wędrować
angielski: (1.1) truancy, wagging, jigging białoruski: (1.1) прагул duński: (1.1) pjæk , pjækkeri esperanto: (1.1) lernej-evitado hiszpański: (1.1) novillos jidysz: (1.1) אָפּציִערײַ (opcieraj) niderlandzki: (1.1) spijbelen schoolverzuim niemiecki: (1.1) Schulverweigerung , Schulschwänzen nowogrecki: (1.1) κοπάνα , σκασιαρχείο polski język migowy: rosyjski: (1.1) прогул szwedzki: (1.1) skolk węgierski: (1.1) iskolakerülés