__TOC__ chill ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1)
(1.1) chillout, chill-out, chill out
< , chile < , ċiele, ċele
chill ()
rzeczownik (1.1) ziąb, chłód, zimno (1.2) przeziębienie, przewianie (1.3) dreszcz czasownik (2.1) oziębiać, mrozić, ziębić, zmrozić, zamrażać, chłodzić (2.2) przeziębić, zaziębić, oziębnąć, przewiać (2.3) ostudzić (2.4) wyluzować się
(1.1-3) chill; chills (2.1-4) chill, chilled, chilled, chills, chilling
(2.4) chill out
chilly chill out chilliness, chiller
, chile < , ċiele, ċele → chłód kil