mylić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) wprowadzać w błąd (1.2) błędnie identyfikować daną rzecz jako co innego lub daną osobę jako kogoś innego czasownik zwrotny niedokonany mylić się (2.1) popełniać błędy
(1.1-2) (2.1)
(1.2) Jak można mylić izotopy z izotonami, czy ty do szkoły nie chodziłaś?
pomylić się pomylony , mylenie , mylność , pomyłka , myłka pomylony mylny mylnie
angielski: (1.1) mislead, deceive, mix up, lead astray arabski: (2.1) أخطأ, سقط, غلط chiński standardowy: (2.1) 错 (cuò) czeski: (1.1) mýlit, plést duński: (1.2) forveksle esperanto: (1.1) konfuzi, erarigi; (1.2) konfuzi, intermiksi; (2.1) erari interlingua: (2.1) aberrar niemiecki: (1.1) täuschen (1.2) irren (2.1) sich irren, sich täuschen, sich vertun rosyjski: (1.2) путать; (2.1) ошибаться włoski: (1.2) sbagliare; (2.1) avere torto, essere in torto, sbagliarsi, sgarrare