właściwość () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha, zwykle jakiejś substancji (1.2) cecha czegoś, co jest takie, jakie być powinno (1.3) zdolność danego organu do rozstrzygania określonej sprawy;
(1)
(1.1) Istotną właściwością gumy jest to, że jest ona sprężysta. (1.3) Nie rozumiem: burmistrz przysłał mi pismo, że odsyła podanie do innego wójta "wg właściwości rzeczowej".
(1.1) właściwość fizyczna / chemiczna /… (1.3) właściwość delegacyjna / funkcjonalna / instancyjna / miejscowa / rzeczowa / ustawowa • spór o właściwość • przekazać sprawę / pismo zgodnie z właściwością
(1.1) cecha, własność
właściwie właściwy właściwie
angielski: (1.1) property arabski: (1.1) صفة , خاصة białoruski: (1.1) уласцівасць ; (1.2) уласцівасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) ўласцівасьць ; (1.2) ўласцівасьць czeski: (1.2) vlastnost duński: (1.1) egenskab esperanto: (1.1) trajto, eco francuski: (1.1) qualité, propriété, caractéristique hiszpański: (1.1) propiedad , cualidad ; (1.2) conveniencia ; (1.3) competencia łaciński: (1.1) proprietas niemiecki: (1.1) Eigenschaft norweski (bokmål): (1.1) egenskap rosyjski: (1.1) свойство , признак rumuński: (1.1) proprietate slovio: (1.1) vlasnost (власност) słowacki: (1.2) vlastnosť szwedzki: (1.1) egenskap , kännetecken , särdrag , drag ukraiński: (1.1) властивість wenecki: (1.1) quałità węgierski: (1.1) tulajdonság włoski: (1.1) proprietà, qualità