zawrzeć ()
,
czasownik nieprzechodni dokonany ( wrzeć) (1.1) o momencie wejścia w stan wrzenia (o substancji w stanie płynnym) (1.2) o momencie wejścia w stan bardzo mocnego wzburzenia emocjonalnego czasownik przechodni dokonany ( zawierać) (2.1) (2.2) zamknąć
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Woda w garnku zawrzała i zaczęłam wrzucać do niej kluski. (1.2) Komandor zawrzał gniewem i dobył szpady.
(2.2) zawrzeć bramy / drzwi / wrota
(1.1) zagotować się
zawarcie , zawieranie wrzeć, obewrzeć zawarty zawrzeć gniewem
(1) za-wrzeć (kipieć) (2) za-wrzeć (pchać) rzadkie
(1.1-2) (2.1) białoruski: (2.1) заключыць rosyjski: (1.1) вскипеть, закипеть