κυπαρίσσι ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) cyprys
(1.1) N44: κυπαρισσιού; κυπαρίσσια, κυπαρισσιών
(1.1) Ακόμα μακρύτερα, κάτι κυπαρίσσια, μέσα στην άχνα του πρωϊνού, σπαθίζανε το γαλατωμένο ουρανό.Άγγελου Τερζάκη, Ταξίδι με τον Έσπερο, Αθήνα, 1946, σ. 10 → Jeszcze dalej, kilka cyprysów pośród oparów poranka jakby szablami kłuło wybialałe niebo.
(1.1) κυπάρισσος
κυπαρισσένιος κυπαρισσέλαιο , Κυπαρισσία , κυπαρισσόμυλο , κυπαρισσόξυλο , κυπαρισσώνας κυπαρισσάκι
πάω στα κυπαρίσσια → wąchać kwiatki od spodu
(1.1)