__TOC__ particular ()
, ,
przymiotnik (1.1) szczególny, specjalny, specyficzny (1.2) szczegółowy, drobiazgowy (1.3) określony (1.4) poszczególny (1.5) indywidualny (1.6) konkretny
(1.3) The velocity of an object is simply its speed in a particular direction. → Szybkość obiektu jest po prostu jego prędkością w określonym kierunku. (1.4) Contemporary descriptive linguistics is founded on the premise that all language varieties are of equal value; it rejects the application of judgmental attitudes to particular language varieties.David Gil, Basic and Derivative Varieties of Malay/Indonesian, data dostępu: 28.01.2019 → Współczesne językoznawstwo opisowe opiera się na założeniu, że wszystkie odmiany językowe są sobie równe; odrzuca ono stosowanie postaw wartościujących wobec poszczególnych odmian językowych.
(1.1) specific (1.2) individual, singular
(1.6) general
particularize particularly particularity
z
particular ()
przymiotnik (1.1) swoisty, szczególny, specyficzny (1.2) odrębny, indywidualny, rzadki (1.3) osobisty, prywatny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) osoba prywatna (2.2) sprawa, temat, zagadnienie particulares
(1.1) Estos tomates tienen un sabor muy particular. → Te pomidory mają bardzo swoisty smak.
particularizar particularidad, particularización particularmente en particular → w szczególności, prywatnie
particular ()
przymiotnik (1.1) prywatny, indywidualny, osobisty rzeczownik, rodzaj męski (2.1) osoba, jednostka
particularmente