paczka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem; (1.2) grupa przyjaciół (1.3) zawartość małego opakowania (1.4) spódniczka baletowa; (1.5) prezent na choinkę
(1.1-2)
(1.1) Nadałam paczkę na poczcie. (1.2) Jak tylko zdam maturę, zbieram moją paczkę i jedziemy na Mazury. (1.3) Wczoraj kupiłem paczkę gum. (1.5) Mikołaj przyniósł paczki. W mojej paczce, oprócz rodzynek w czekoladzie, znalazłem orzechy, czekoladę i gitarę.
(1.1) wysyłać / nadawać / odbierać paczkę (1.3) paczka cukierków / kawy / papierosów
(1.2) znajomi, kumple, (1.3) opakowanie (1.4) tutu
(1.3) zgrzewka
paczkownia , paczkarnia , paczkarka , paczkowanie paczuszka paka rozpakowywać, paczkować , pakować paczkowy, paczkowany, opakowaniowy
angielski: (1.1) parcel, package; (1.2) fellowship; (1.3) packet arabski: (1.3) علبة , عبوة białoruski: (1.1) пасылка ; (1.2) кампашка ; (1.3) пачак ; (1.4) пачак ; (1.5) калядны падарунак chiński standardowy: (1.1) 包 (bāo); (1.3) 包 (bāo) czeski: (1.1) balík duński: (1.1) pakke ; (1.3) pakke , pk. esperanto: (1.1) pako, pakaĵo; (1.2) kompanio kaszubski: (1.1) paczét ; (1.3) paczét niemiecki: (1.1) Paket nowogrecki: (1.1) δέμα polski język migowy: rosyjski: (1.1) посылка ; (1.2) компашка ; (1.3) пачка ; (1.4) пачка ; (1.5) рождественский подарок szwedzki: (1.1) paket tuvalu: (1.1) afīfī