__TOC__ czarownica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia (1.2) kobieta stara, brzydka, złośliwa
(1.1)
(1.1) Rzuciwszy urok czarownica rechocząc odleciała na miotle. (1.1) Najkrótsza noc w roku to tradycyjne święto czarownic.
(1.1) czarownica na miotle
(1.1) wiedźma, Baba-Jaga, baba-jaga, jędza; (1.2) brzydula
czarownictwo , czarowstwo , czarowniczość , czar , czary , czarodziejka czarownik czarować , oczarować , zaczarować czarowniczy czarowniczo
sabat czarownic • polowanie na czarownice
(1.1) angielski: (1.1) witch, hag arabski: (1.1) ساحرة baskijski: (1.1) sorgin; (1.2) atso, sorgin białoruski: (1.1) чараўніца , вядзьмарка bułgarski: (1.1) вещица duński: (1.1) heks esperanto: (1.1) sorĉistino francuski: (1.1) sorcière hiszpański: (1.1) bruja ; (1.2) bruja islandzki: (1.1) galdranorn , norn japoński: (1.1) kaszubski: (1.1) czarownica , zadôwajka kataloński: (1.1) bruixa litewski: (1.1) burtininkė łotewski: (1.1) burve , ragana niemiecki: (1.1) Hexe nowogrecki: (1.1) μάγισσα ; (1.2) μάγισσα rosyjski: (1.1) чаровни́ца , колду́нья , ве́дьма ; (1.2) ве́дьма suahili: (1.1) mchawi szwedzki: (1.1) häxa ukraiński: (1.1) чарівниця , відьма węgierski: (1.1) boszorkány wilamowski: (1.1) ćarownic , pyłwajs , pyłwȧjs , heks , pyłwȧjz włoski: (1.1) fattucchiera , strega ; (1.2) strega
czarownica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) czarownica
(1.1) zadôwajka
czarë , czarownik