karabin ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;
(1.1)
(1.1) Dla zwiększenia szybkostrzelności karabinów zaczęto wyposażać je w magazynki.
(1.1) strzelać z karabinu • zacięcie karabinu • celowanie z karabinu • ładowanie karabinu • sprzedać / kupić karabin
(1.1) kb
karabinier karabinek karabinowy
(1.1)
angielski: (1.1) rifle arabski: (1.1) بارودة , بندقية białoruski: (1.1) вінтоўка bułgarski: (1.1) карабина chorwacki: (1.1) puška czeski: (1.1) puška duński: (1.1) riffel esperanto: (1.1) fusilo francuski: (1.1) fusil hiszpański: (1.1) fusil interlingua: (1.1) carabina islandzki: (1.1) riffill jidysz: (1.1) ביקס (biks) kataloński: (1.1) fusell , rifle luo: (1.1) bunde niemiecki: (1.1) Gewehr nowogrecki: (1.1) τουφέκι ormiański: (1.1) հրացան rosyjski: (1.1) винтовка szwedzki: (1.1) gevär tajski: (1.1) ปืนไรเฟิล ukraiński: (1.1) гвинтівка węgierski: (1.1) puska, karabély wilamowski: (1.1) gywjer , gywier włoski: (1.1) fucile