zwyczajny () ,
przymiotnik (1.1) taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły (1.2) typowy dla taksonu (1.3) taki, który przez nazywającego jest typowym przykładem czegoś negatywnego
(1.1) (1.2)
(1.1) To był kolejny zwyczajny dzień – wstałem rano i jak zwykle poszedłem do pracy. (1.3) Z Kazimierza to jest zwyczajny oszust, tyle ci powiem.
(1.2) edredon zwyczajny • kasztanowiec zwyczajny • kruk zwyczajny • czarnogłówka zwyczajna • kawka zwyczajna • pokrzywa zwyczajna • pustułka zwyczajna (1.3) zwyczajny oszust / szwindel
(1.1) zwykły, pospolity, normalny, prosty, przeciętny, typowy (1.3) zwykły, pospolity, normalny, typowy
(1.1) nieprzeciętny, niesamowity, niezwyczajny, niezwykły, oryginalny, osobliwy, specjalny, wyjątkowy
zwyczaj , zwyczajność , zwyczajowość zwyknąć , zwyczajnieć zwyczajnie
profesor zwyczajny
angielski: (1.1) ordinary, common, normal, simple, mere białoruski: (1.1) звычайны chiński standardowy: (1.1) 平 (píng) duński: (1.1) almindelig, ordinær esperanto: (1.1) ordinara; (1.2) komuna francuski: (1.1) ordinaire, coutumier, commun, normal hiszpański: (1.1) ordinario, común, corriente, regular interlingua: (1.1) consuete, consuetudinari islandzki: (1.1) algengur japoński: (1.1) 普段の (ふだんの, fudan no) jidysz: (1.1) דורכשניטלעך (durchsznitlech) kaszubski: (1.1) prosti kataloński: (1.1) usual niderlandzki: (1.1) gewoon, gangbaar, gebruikelijk niemiecki: (1.1) gewöhnlich norweski (bokmål): (1.1) alminnelig nowopruski: (1.1) jāukus rosyjski: (1.1) обычный, простой serbski: (1.1) обичан slovio: (1.1) obicxju (обичйу) słowacki: (1.1) jednoduchý szwedzki: (1.1) slät ukraiński: (1.1) звичайний włoski: (1.1) comune, ordinario, semplice, normale