konsekwencja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) skutek czegoś, rezultat (1.2) spójność działań, wytrwałość w robieniu czegoś
(1.1)
(1.1) O konsekwencjach mowy nie było, były natomiast podziękowania. (1.1) Konsekwencje są oczywiste: poezja jest czysta, indyferentna moralnie, a więc niepotrzebna. (1.1) Wyciągniemy wobec niego wszelkie konsekwencje.
(1.1) być konsekwencją • nieuniknione / bezpośrednie / tragiczne / przykre / poważne konsekwencje • konsekwencje finansowe / społeczne / prawne / zdrowotne • ponosić konsekwencje • wyciągać konsekwencje (1.2) żelazna konsekwencja
(1.1) skutek, następstwo, efekt (1.2) niezmienność, wytrwałość, uporczywość, metodyczność
konsekwencjalizm , konsekwencjonalizm konsekwentny konsekwentnie
angielski: (1.1) consequence arabski: (1.1) عاقبة bułgarski: (1.1) консеквенция czeski: (1.1) důsledek duński: (1.1) konsekvens ; (1.2) konsekvens esperanto: (1.1) konsekvenco francuski: (1.1) conséquence kataloński: (1.1) conseqüència niemiecki: (1.1) Konsequenz ; (1.2) Konsequenz norweski (bokmål): (1.1) konsekvens ; (1.2) konsekvens norweski (nynorsk): (1.1) konsekvens ; (1.2) konsekvens rosyjski: (1.1) результат , следствие ; (1.2) последовательность tybetański: (1.1) ཐལ་བ ukraiński: (1.1) наслідок węgierski: (1.1) következmény, konzekvencia; (1.2) következetesség, konzekvencia wilamowski: (1.1) konsekwenca ; (1.2) konsekwenc