nudzić () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) powodować nudę czasownik zwrotny niedokonany nudzić się ( brak) (2.1) odczuwać nudę (2.2) prowincj. niepokoićStanisław Makowski, Romantyzm, WSiP, Warszawa 1995, s. 194.
(1.1) (2.1)
(1.1) nudzić kogoś czymś • nudzić opowiadaniem / opowieścią / swoją obecnością / zwierzeniami • bardzo / strasznie / potwornie nudzić • nudzić szefa / uczniów / telewidzów (2.1) nudzić się w szkole / w muzeum
(1.1) zanudzać, męczyć;
nudziarka , nuda , nudzenie , nudziarz , nudności , znudzenie zanudzać , znudzić nudny, nudnawy nudno, nudnie
nudzić się jak mops
angielski: (1.1) bore arabski: (1.1) أمل czeski: (2.1) mít dlouhou chvíli duński: (2.1) kede sig esperanto: (1.1) tedi, enuigi; (2.1) enui francuski: (1.1) ennuyer; (2.1) s'ennuyer hiszpański: (1.1) aburrir; (2.1) aburrirse kaszubski: (2.1) jimrotac sã niemiecki: (1.1) langweilen; (2.1) sich langweilen norweski (bokmål): (2.1) kjede seg rosyjski: (1.1) надоедать rumuński: (1.1) a se plictisi ukraiński: (1.1) набридати; (2.1) нудьгувати wilamowski: (1.1) baong włoski: (1.1) annoiare, prendere in uggia; (2.1) annoiarsi