zatrudniać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( zatrudnić) (1.1) dawać komuś pracę
(1.1)
(1.1) Rosnąc w siły, w znaczenie społeczne, musi burżuazja zatrudniać coraz większą ilość proletariuszy, musi odrywać chłopa od ziemi, rzemieślnika od warsztatu i zamieniać ich w proletariuszy.Julian Baltazar Marchlewski, Ludzie, czasy, idee, Książka i Wiedza, Warszawa 1973, s. 205
(1.1) zatrudniać dwie / trzy / cztery / … osoby • zatrudniać tymczasowo / na stałe / na umowę zlecenie • zatrudniać kobiety / mężczyzn / studentów • zatrudniać kierowcę / nianię / programistę itp.
zatrudnienie , zatrudnianie zatrudnić
angielski: (1.1) employ arabski: (1.1) شغل, إستخدم, اشتغل białoruski: (1.1) працаўладкоўваць duński: (1.1) ansætte esperanto: (1.1) laborigi, labordoni, dungi francuski: (1.1) embaucher, employer hawajski: (1.1) hana hiszpański: (1.1) contratar, emplear islandzki: (1.1) ráða jidysz: (1.1) אָנשטעלן (onszteln) niemiecki: (1.1) beschäftigen norweski (bokmål): (1.1) ansette nowogrecki: (1.1) προσλαμβάνω, απασχολώ rosyjski: (1.1) трудоустраивать, давать работу szwedzki: (1.1) anställa ukraiński: (1.1) брати на роботу