__TOC__ kolba ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rodzaj kwiatostanu i owocostanu; (1.2) szklane naczynie laboratoryjne z szyjką; (1.3) uchwyt broni strzeleckiej; (1.4) uchwyt narzędzia podobny do kolby (1.3) pistoletu (1.5) turniejHenryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 248. (1.6) nosDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 131.
(1.1-5)
(1.2) Chemik mieszał w kolbie jakiś kolorowy roztwór.
(1.1) kolba kukurydzy (1.2) kolba destylacyjna / reakcyjna (1.3) kolba pistoletu / karabinu / strzelby (1.4) kolba lutownicy
(1.1) kaczan (1.4) uchwyt pistoletowy
(1.1) kwiatostan, owocostan (1.2) naczynie (1.3) rękojeść, uchwyt (1.4) rękojeść, uchwyt
kolbowy, kolbowaty
(1.6) angielski: (1.1) spadix; (1.2) flask; (1.3) butt, gunstock arabski: (1.2) دورق baskijski: (1.2) matraze bułgarski: (1.2) колба ; (1.3) приклад duński: (1.1) kolbe ; (1.2) kolbe ; (1.3) kolbe francuski: (1.1) épi , spadice ; (1.2) ampoule , ballon ; (1.3) crosse hiszpański: (1.1) mazorca , panoja ; (1.2) matraz ; (1.3) culata łaciński: (1.1) spadix rosyjski: (1.1) початок ; (1.2) колба ; (1.3) приклад ukraiński: (1.1) качан włoski: (1.1) pannocchia (kukurydzy); (1.2) matraccio ; (1.3) calcio
kolba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kolba