рюмка ()
rzeczownik nieżywotny, rodzaj żeński (1.1) kieliszek
(1.1)
(1.1) На столе́ догора́ла свеча́, стоя́л почти́ пусто́й графи́н во́дки, рю́мки, хлеб, стака́ны, огурцы́ и посу́да с давно́ уже́ вы́питым ча́ем. → Na stole dopalała się świeca, stała prawie opróżniona karafka z wódką, a obok kieliszki, chleb, szklanki, ogórki i czajnik po herbacie.
рюмочка
заглядывать в рюмку; прикладываться к рюмке → zaglądać do kieliszka