__TOC__ ουρανός ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) niebo, sklepienie niebieskie (1.2) niebiosa, niebo, raj, siedziba boska M17: ουρανού, ουρανό, ουρανέ; & ουρανοί, ουρανών, ουρανούς

Ουρανός , ουρανολογία , ουράνιο ουράνιος, ουρανομήκης

καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται → prawdziwa cnota krytyk się nie boi

ουρανός () ouranós

,

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) niebohttps://iecor.clld.org/languages/greekpontic

<