__TOC__ ουρανός ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) niebo, sklepienie niebieskie (1.2) niebiosa, niebo, raj, siedziba boska M17: ουρανού, ουρανό, ουρανέ; & ουρανοί, ουρανών, ουρανούς
Ουρανός , ουρανολογία , ουράνιο ουράνιος, ουρανομήκης
καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται → prawdziwa cnota krytyk się nie boi
ουρανός () ouranós
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) niebohttps://iecor.clld.org/languages/greekpontic
<