kopeć ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) gęsty, ciemny dym (1.2) osad z sadzy (1.3) wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki, długości kilku centymetrów, wypełnionej zmielonym tytoniem
(1.1-2)
(1.1) Strażak chciał wejść do pomieszczenia, ale było ono pełne kopciu i nic nie było widać. (1.2) Sufit nad piecem był osmalony kopciem. (1.2) Ozdobne sklepienie tej sali pokryte było plamami wieloletniego kopciu naftowego (…)S. Żeromski: Promień (1.3) Od dwóch lat palę kopcie.
(1.3) palić kopcia (jednego w tej chwili) • palić kopcie (palić nałogowo) • kopeć z filtrem / bez filtra • palić / zapalić kopcia (nie: kopeć) • zaciągać się kopciem • dym z kopcia • paczka / karton kopci
(1.1) dym (1.3) szlug, papieros, fajek, skręt; cygareta
kopcić kopciany, kopciowy
angielski: (1.1) smoke, soot rosyjski: (1.1) ко́поть ; (1.2) ко́поть , са́жа udmurcki: (1.1) ӵын; (1.2) су włoski: (1.1) fumo