udowodnić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( udowadniać) (1.1)
(1.1)
(1.1) Nie są wyjątkami wypadki zaczepiania młodych dziewcząt w parkach lub wręcz na ulicy przez patrole MO z żądaniem, aby udowodniły, że nie są prostytutkami. (1.1) Ale jeśli potrafisz udowodnić, że masz rację, odbędzie się wielki sąd, wyrok będzie bezlitosny, a egzekucja długa i bolesna. (1.1) Komuniści potrzebowali pokazowego procesu, który udowodni, że reakcja wciąż zdradziecko knuje i zagraża państwu.
dowodzik , udowodnienie , dowód dowodowy udowadniać, poudowadniać dowodnie
(1.1) czeski: (1.1) dokázat kaszubski: (1.1) dokazac polski język migowy: ukraiński: (1.1) довести