cuartel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koszary (1.2) kwatera, dom, mieszkanie (1.3) (heraldyka) pole tarczy czwórdzielnej (1.4) dzielnica cuarteles
(1.1) Los soldados volvían al cuartel cantando. → Żołnierze wracali do koszar śpiewając. (1.2) Los guerrilleros establecieron su cuartel en el molino. → Partyzanci ustanowili swą kwaterę w młynie.
(1.1) acuartelamiento, acantonamiento (1.4) barrio, manzana
cuartelillo, cuartelada, cuartelazo, acuartelamiento acuartelar dar cuartel a → litować się nad, oszczędzać kogo; sin cuartel → bezlitośnie, bezwzględnie