koniec świata () , ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) miejsce bardzo odległe (1.2) chwila, w której zostanie zniszczona Ziemia, zginą wszyscy ludzie; w chrześcijaństwie i innych religiach: Sąd Ostateczny; (1.3) miejsce, gdzie według poglądu o płaskości Ziemi miał kończyć się ląd fraza wykrzyknikowa (2.1) coś strasznego, oburzającego
(1.1-2) ;
(1.1) Znajdę cię nawet na końcu świata! (1.1) Świeża żywność wyprodukowana lokalnie ma niższy ślad węglowy niż produkty, które wędrują do nas z drugiego końca świata. (1.2) Znów jakiś „prorok” z nieznanej sekty ogłosił koniec świata. (2.1) Wyszłam na ulicę i jakiś sześcioletni chłopiec mnie zwymyślał! Koniec świata!
(1.1) na + (1.2) przy +
(1.1) kraniec świata, gdzie pieprz rośnie, gdzie diabeł mówi dobranoc (1.2) Sąd Ostateczny, Armagedon, paruzja (2.1) okropne! oburzające!
angielski: (1.1) end of the world, doomsday duński: (1.1) verdens ende ; (1.2) verdens ende esperanto: (1.1) la fino de la mondo; (1.2) la fino de la mondo niemiecki: (1.1) Ende der Welt ; (1.2) Weltuntergang rosyjski: (1.2) конец света ujgurski: (1.2) ئاخىر زامان włoski: (2.1) fine del mondo