odcień () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru (1.2) nieznaczna różnica lub cecha trudno postrzegalna
(1.1-2)
(1.1) W miejscach nasłonecznionych trawa miała żółty odcień. (1.2) W jego pożegnalnych słowach zauważyłem odcień smutku.
(1.2) niuans
angielski: (1.1) shade, hue baskijski: (1.1) ñabardura białoruski: (1.1) адценне ; (1.2) адценне czeski: odstín duński: (1.1) farvetone , farvenuance ; (1.2) nuance esperanto: (1.1) nuanco, tono; (1.2) nuanco farerski: (1.1) litur francuski: (1.1) nuance hiszpański: (1.1) matiz , tono japoński: (1.1) 深浅 jidysz: (1.2) ניואַנס (njuans) łaciński: (1.1) umbra, umbraculum niemiecki: (1.1) Farbton ; (1.2) Nuance norweski (bokmål): (1.1) fargetone , fargenyanse norweski (nynorsk): (1.1) fargetone , fargenyanse nowogrecki: (1.1) τόνος rosyjski: (1.1) оттенок szwedzki: (1.1) nyans ; (1.2) nyans ukraiński: (1.1) відті́нок węgierski: (1.1) árnyalat; (1.2) árnyalat włoski: (1.1) sfumatura ; (1.2) sfumatura