porzucać ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( porzucić) (1.1) opuszczać kogoś lub coś; zostawiać, odchodzić od kogoś lub czegoś (1.2) przestawać coś wykonywać, przestawać zajmować się czymś
(1.1-2)
(1.1) Wlokąc ciężary po bruku, zgięci, oglądali się z obawą na boki, porzucali towar pod murem i biegli z powrotem.
(1.1) zostawiać, opuszczać, odchodzić
porzucić porzucanie , porzucenie porzucony
angielski: (1.1) jilt, abandon, desert, leave, forsake arabski: (1.1) ترك, نزل chiński standardowy: (1.1) 放下 (fàngxià); (1.2) 放下 (fàngxià) duński: (1.1) forlade; (1.2) forlade esperanto: (1.1) forlasi francuski: (1.1) laisser, abandonner, déserter gocki: (1.1) 𐌰𐍆𐌻𐌴𐍄𐌰𐌽; (1.2) 𐌰𐍆𐌻𐌴𐍄𐌰𐌽 ido: (1.1) abandonar interlingua: (1.1) abandonar niemiecki: (1.1) verlassen; (1.2) ablassen nowopruski: (1.1) pawērptun rosyjski: (1.1) покидать, бросать; (1.2) бросать shona: (1.1) siya szkocki: (1.1) begunk ukraiński: (1.1) покидати, залишати; (1.2) припиняти, переставати wilamowski: (1.1) ferłön włoski: (1.1) abbandonare, lasciare