__TOC__ naprawa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów (1.2) sprawianie, że coś staje się lepsze, doskonalsze (1.3) wynagradzanie komuś czegoś
(1.1-3)
(1.1) Po naprawie samochód śmiga jak należy. (1.2) Ten rząd z niejasnym, labilnym zapleczem politycznym już wiele nie osiągnie, więc pełny plan naprawy finansów publicznych musi być odłożony na czas po wyborach (albo jeszcze później).
(1.1-3) naprawa +
(1.1) reparacja (1.2) odnowa (1.3) rekompensata
(1.1) destrukcja, niszczenie, zniszczenie
naprawiacz , naprawiciel , naprawienie , naprawianie naprawiać , naprawić naprawczy, naprawiacki
(1.3) angielski: (1.1) repair, renovation, remedy, correction, mend arabski: (1.1) تصليح, لام, إصلاح czeski: (1.1) oprava duński: (1.1) reparation esperanto: (1.1) rebonigo, riparo estoński: (1.1) parandamine; (1.2) parendamine, täiustamine francuski: (1.1) réparation , dépannage , raccommodage , rafistolage hiszpański: (1.1) reparación , arreglo , remiendo ; (1.2) mejoramiento ; (1.3) reparación , desagravio , satisfacción kaszubski: (1.1) naprawa , nôprawa ; (1.2) naprawa , nôprawa rosyjski: (1.1) ремонт szwedzki: (1.1) reparation włoski: (1.1) riparazione , accomodatura , aggiustatura
naprawa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) naprawa
(1.1) nôprawa
naprôwiôcz , nôprawa naprawiac naprôwczi