__TOC__ gąbka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów; (1.2) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne; (1.3) gębaBogactwo języka, „Poradnik Językowy” nr 5/1919, s. 66.
(1.1-3)
(1.1) Uczeń ścierał tablicę gąbką. (1.2) Jeden niósł lekkie gąbki, więc kroczył wesoły; / Drugi, na bat nie zważał i wlókł się powoli, / Bowiem dźwigał ciężkie paki, / Pełne soliJean de La Fontaine: Człowiek i dwa Osły (tłum. Władysław Noskowski). (1.2) Woda z drobnym pokarmem do wnętrza gąbki wpływa za pośrednictwem porów.
(1.3) gębusia
(1.1-2) gąbczastość , gąbki , gąbkarz gąbeczka gąbczasty gęba , gębusia gębowy
(1.3) pieczone gołąbki nie lecą same do gąbki
(1.1-2) → miękka narośl na drzewie
(1.3) angielski: (1.1) sponge; (1.2) sponge arabski: (1.1) إسفنج (1.2) ;إسفنج baskijski: (1.1) belaki; (1.2) belaki esperanto: (1.1) spongo, banspongo; (1.2) spongulo francuski: (1.1) éponge ; (1.2) éponge hiszpański: (1.1) esponja ; (1.2) esponja islandzki: (1.1) svampur ; (1.2) svampdýr kaszubski: (1.1) gąbka kataloński: (1.1) esponja łaciński: (1.1) spongia niemiecki: (1.1) Schwamm , Badeschwamm ; (1.2) Schwamm polski język migowy: romansz: (1.1) spungia rosyjski: (1.1) гу́бка ; (1.2) гу́бка staroangielski: (1.1) swamm szwedzki: (1.1) svamp ukraiński: (1.1) губка ; (1.2) губка walijski: (1.1) sbwng; (1.2) sbwng wilamowski: (1.1) śwomp , śwaom, śwam ; (1.2) śwomp , śwaom, śwam włoski: (1.1) spugna ; (1.2) spugna
gąbka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gąbka