żupan ()

(1.1) , , , ; (2.1) , , , ;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) staropolski ubiór męski z ozdobnym zapięciem i wąskimi rękawami, noszony przez szlachtę od XVI do połowy XIX wieku; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) średniowieczny urzędnik w niektórych krajach zarządzający okręgiem (żupanią) w imieniu suwerena; (2.2) naczelnik opola i najwyższy lokalny sędzia u dawnych SłowianBogdan Snoch, Terminy i pojęcia historyczne. Słownik szkolny, Wyd. Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1990, ISBN 83-02-03944-6, s. 174.

(1.1) (2.1)

(1.1) Po żupanie opasywano się pasemZygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska.. (2.1) Twierdzą niektórzy, że w bardzo dawnych czasach szlachta w Polsce nosiła nazwę żupanów.

(1.1) jupa , żupanek , żupanik żupanowy (2.1) żupania żupański

przysłowia: hulaj dusza bez kontusza, szukaj pana bez żupana • pan: z czego koszula, z czego żupan • widać pana po kroju żupana • znać pana po żupanie

(1.1) (giuppone) → szeroki kaftan męski < ( (ǧubbah) → długa, rozcięta z przodu odzież wierzchnia z szerokimi rękawami)

bułgarski: (2.1) жупан