koniczyna ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , rodzaj roślin z rodziny bobowatych; (1.2) liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść
(1.1-2)
(1.1) Na łące zebraliśmy trochę koniczyny dla królika.
(1.1) uprawiać / jeść / kosić koniczynę
(1.1) , ; koniczŁukasz Łuczaj, Dziko rosnące rośliny jadalne użytkowane w Polsce od połowy XIX w. do czasów współczesnych, „Etnobiologia polska”, vol. 1/2011, s. 91., konikTeresa Skubalanka, Polskie nazewnictwo roślin. Struktura zbioru, „Annales Universitates Mariae Curie-Skłodowska Lublin-Polonia”, vol. XXVII/2009, s. 141. (1.2) , koniczynka,
(1.1) koniczyna biała, koniczyna białoróżowa, koniczyna brunatna, koniczyna długokłosowa, koniczyna drobnogłówkowa, koniczyna dwukłosowa, koniczyna kasztanowata, koniczyna kreskowana, koniczyna krwistoczerwona, koniczyna łąkowa, koniczyna czerwona, koniczyna łubinowata, koniczyna odstająca, koniczyna pagórkowa, koniczyna pannońska, koniczyna wielkogłówkowa, koniczyna pogięta, koniczyna polna, koniczyna rozdęta, koniczyna różnoogonkowa, koniczyna złocistożółta, koniczyna żółtobiała (1.2) czterolistna koniczyna
koniczynisko , koniczysko , wykoniczynienie koniczynka koniczynowy
angielski: (1.1) clover; (1.2) cloverleaf baskijski: (1.1) hirusta; (1.2) hirusta białoruski: (1.1) канюшына bułgarski: (1.1) детелина czeski: (1.1) jetelina , jetel duński: (1.1) kløver ; (1.2) trekløver / esperanto: (1.1) trifolio francuski: (1.1) trèfle ; (1.2) trèfle galicyjski: (1.1) trevo hiszpański: (1.1) trébol ; (1.2) trébol kaszubski: (1.1) kléwer kataloński: (1.1) trèvol ; (1.2) trèvol kazachski: (1.1) беде łaciński: (1.1) trifolium niemiecki: (1.1) Klee ; (1.2) Kleeblatt norweski (bokmål): (1.1) kløver norweski (nynorsk): (1.1) kløver nowogrecki: (1.1) τριφύλλι ; (1.2) τριφύλλι nowopruski: (1.1) ābils , wābils , wūbils rosyjski: (1.1) кле́вер słowacki: (1.1) ďatelina staropruski: (1.1) wobilis udmurcki: (1.1) сизьйыр ukraiński: (1.1) конюши́на węgierski: (1.1) lóhere wilamowski: (1.1) kłyi , kłej