lekkomyślność () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha kogoś, kto jest lekkomyślny, niepoważny, zbyt lekko coś traktujący
(1.1)
(1.1) Żadna nie przenosi się nad drugą, nie ma lekkomyślności, próżnowania, fałszu, obmowy, ale przeciwnie rządność, praca i inne cnoty są ich rozumem, urodą i posagiemMichał Dymitr Krajewski: Woyciech Zdarzynski zycie i przypadki swoie opisujący, tom 1, str. 129. (1.1) Tak się przestraszył król Murdas, że aż mu w oczach pociemniało. Rozpaczał nad lekkomyślnością, wskutek której nakręcił wróżącą szafę.
(1.1) beztroska, lekkoduchostwo, niefrasobliwość, nieroztropność, nierozwaga, pustota, trzpiotowatość; płochość
(1.1) odpowiedzialność, roztropność, rozwaga
lekkomyślny lekkomyślnie
angielski: (1.1) rashness, recklessness białoruski: (1.1) легкадумнасць bułgarski: (1.1) лекомисленост , лекомислие jidysz: (1.1) קלות־דעת (kales-daas) niemiecki: (1.1) Leichtsinn rosyjski: (1.1) легкомы́сленность , легкомы́слие ukraiński: (1.1) легкодумність wilamowski: (1.1) łȧjhthuøt , łajchthiöt , łȧjhthiöet włoski: (1.1) leggerezza