__TOC__ valla ()
, (dialekty z utożsamieniem ll-y)
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) palisada, ostrokół (1.2) parkan, ogrodzenie (1.3) płotek
(2.1) (2.2)
(1) vallas
vallar vallista /, vallar , valladar, vallado vallar
carrera de vallas → bieg płotkarski
, od → palisada, ostrokół
valla ()
czasownik przechodni (1.1) wypasać, paśćSvensk ordbok, hasło "valla" (1.2) oprowadzać (1.3) oprowadzać podejrzanego po miejscu przestępstwa (1.4) smarować (narty) rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) smar do nart
(1) att valla, vallar, vallade, vallat, valla!, pres. part. vallande, perf. part. vallad (2.1) en valla, vallan; vallar, vallorna
(1.4) valla skidor → smarować narty
(1.2) visa runt, föra omkring (2.1) skidvalla, glidmedel, vax
(1.1-4) vallning, vallande (1.1-3) vall