פּליטה () ; polska: plith
; polska: plejte, plejtes
, ; ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uchodźczyni (1.2) ocalała (z wojny / rzezi), ta, która przeżyła / która się uratowała (1.3) ucieczka
(1.1-3) פּליטה; פּליטות
(1.3) מאַכן פּליטה → uciekać, zmykać; bankrutować
(1.1) אַנטלאָפֿענע, אַנטרונענע (1.3) אַנטרינונג, אַנטלויף
שארית־הפּליטה, פּליטה־מאַכער (1.1-2) פּליט
źródłosłów dla: , poprzez
(plite)