samotny ()
, ,
przymiotnik (1.1) taki, który jest sam, żyje samotnie (1.2) odbywający się bez towarzystwa (1.3) wyludniony
(1.1-3)
(1.2) Zawsze bałam się choroby, momentu, w którym będę słaba, bezsilna, bezradna i samotna.
(1.1) samotny człowiek • samotne drzewo (1.2) samotny spacer
sam , samotność , osamotnienie , samotnienie , samotnik , samotniczka , samotnia , samosia osamotnić , samotnieć sam, samiutki, samiuśki, samotniczy samotnie, samotniczo sam samo-
samotny jak kołek w płocie • samotny jak palec
<
albański: (1.1) vetmuar angielski: (1.1) lonesome; (1.2) lonely arabski: (1.1) وحيد, أحد, موحش białoruski: (1.1) адзін bułgarski: (1.1) самотен czeski: (1.1) osamělý duński: (1.1) ensom esperanto: (1.1) soleca francuski: (1.1) seul, solitaire hebrajski: (1.1) גלמוד hindi: (1.1) अकेला interlingua: (1.1) solitari, singule, recluse jidysz: (1.1) איינזאַם, עלנט koreański: (1.1) 외롭다 (oeropta) niemiecki: (1.1) einsam, alleine norweski (bokmål): (1.1) ensom nowogrecki: (1.1) έρημος nowopruski: (1.1) ainaseīlingis rosyjski: (1.1) одинокий, одиночный; (1.2) одинокий, одиночный, соло słowacki: (1.1) osamelý szwedzki: (1.1) ensam, ensamstående; (1.2) ensam tahitański: (1.1) moʻemoʻe turecki: (1.1) garip ukraiński: (1.1) самотній; (1.2) самотній włoski: (1.1) schivo, solo, solitario