__TOC__ pale ()
,
(1.1) , (1.2) , od pała
(1.1) (1.2)
pale ()
, ,
przymiotnik (1.1) blady (1.2) wyblakły (1.3) słaby, kiepski czasownik nieprzechodni (2.1) blednąć, zblednąć rzeczownik policzalny (3.1) pal (3.2) słup (3.3) nawias (3.4) granica (3.5) słup
(1) pale; (2) pale, paled, paled, pales, paling (3) pale; pales
(1.1) She has a pale complexion. → Ona ma bladą cerę. (2.1) Tom paled when he heard what had happened. → Tomek zbladł, kiedy usłyszał co się stało.
(1.1) go / turn pale (1.3) pale imitation
paleness palely palish
beyond the pale • pale ale • pale in comparison
(1.1) paile < < < *pel- (1.2) paleir
pale ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) robotnik