więzień ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia
(2.1) od: więzienie
(1.1)
(1.1) W większości przypadków dobre zachowanie nie gwarantuje więźniowi przedterminowego zwolnienia. (1.1) W marcu tego roku kilku więźniom udało się zbiec z transportu. (1.1) Izby zajmowane przez więźniów nosiły numery od 5 do 37.
(1.1) dylemat więźnia • więzień polityczny • więzień sumienia
(1.1) osadzony, garownik, garucha, garus; kłodnik;
(1.1) alimenciarz, blokowy, kajdaniarz, kapo, lagrowiec, łagiernik, muzułmanin, oświęcimiak, sybirak, więzień sumienia, więzień polityczny, więzień kryminalny, współwięzień
więzienie , więziennictwo , więziennik , uwięzienie więźniarka więzić , uwięzić więzienny, więźniarski
Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 12.
angielski: (1.1) prisoner arabski: (1.1) سجين, أسير, محبوس baskijski: (1.1) preso, atxilo białoruski: (1.1) вязень , зняволены bułgarski: (1.1) затворник czeski: (1.1) vězeň duński: (1.1) fange esperanto: (1.1) malliberulo fiński: (1.1) vanki francuski: (1.1) prisonnier, détenu gocki: (1.1) 𐌱𐌰𐌽𐌳𐌾𐌰 gudźarati: (1.1) કેદી (kēdī) hiszpański: (1.1) preso , prisionero , recluso interlingua: (1.1) prisionero, convicto islandzki: (1.1) fangi kataloński: (1.1) presoner , pres niemiecki: (1.1) Häftling portugalski: (1.1) prisioneiro , preso rosyjski: (1.1) узник , заключенный slovio: (1.1) zaklucxnik (заклучник) słowacki: (1.1) väzeň szwedzki: (1.1) fånge tetum: (1.1) dadur ukraiński: (1.1) в'язень węgierski: (1.1) fegyenc włoski: (1.1) prigioniero , carcerato , detenuto , recluso