smarkacz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) dziecko, mały chłopiec (1.2) osoba, która zachowuje się niedojrzale, dziecinnie
(1.1-2)
(1.1-2) szczeniak, gówniarz, ,
posmarkanie , smark /, smarkaczostwo , smarkaczowskość , smarkanie , smarkata , smarkateria , smarkatka , smarki , smarknięcie , smarkul , smarkula , smarkulka , usmarkanie , usmarkaniec , wysmarkanie , wysmarkiwanie , zasmarkanie , zasmarkiwanie posmarkać , smarkać , smarknąć , usmarkać , wysmarkać , wysmarkiwać , zasmarkać , zasmarkiwać smarkaczowaty, smarkaczowski, smarkatowaty, smarkaty, usmarkany, zasmarkany smarkato
angielski: (1.1) brat; (1.2) brat czeski: (1.1) usmrkanec , smrkáč francuski: (1.1) gamin , marmot , morveux; (1.2) morveux hiszpański: (1.1) mocoso jidysz: (1.1) פּינדיוריק (pindjurik) kaszubski: (1.2) smôrkòla nowogrecki: (1.1) μυξιάρικο rosyjski: (1.1) сопля́к słowacki: (1.1) sopliak włoski: (1.1) moccioso