perfekcjonować ()
, ,
czasownik niedokonany (1.1) dążyć do doskonałości, udoskonalaćKrystyna Długosz-Kurbaczowa, Etymologia, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1998 czasownik zwrotny perfekcjonować się (2.1) doskonalić się
(1.1) (2.1)
(1.1) To nie bezsensowna pogoń za uciekającym wciąż kapitalizmem, w dodatku po drodze, którą perfekcjonuje on od ponad dwóch stuleci, orientować ma rozwój socjalizmu w Polsce.Nowe drogi, Wydania 5-8, Polska Partia Robotnicza. KC., Polska Partia Robotnicza. Komitet Centralny, KC PZPR, s. 70. (1.1) Od dawna uważam, że najwyższa pora byś perfekcjonowała swój śpiew.Hanna Muszyńska-Hoffmannowa, O paniach z krainy szczęścia, Wydawnictwo Łódzkie, 1972, s. 187. (2.1) Imć Pikel właśnie perfekcjonował się w żałobnej biżuterii.Hanna Muszyńska-Hoffmannowa, W krȩgu Berenta, Wydawnictwo Łódzkie, 1986, s. 24.
(1.1) perfekcjonować + (2.1) perfekcjonować się w +
perfekcja, perfekcjonista, perfekcjonizm, perfekcjonowanie