лапа ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) łapa (1.2) łapa (dłoń, ręka ludzka)
(1.1) мядзведжая лапа → niedźwiedzia łapa
лапанне лапка лапаць , лапнуць лапны, лапавы, лапчасты
даць у лапу / сунуць у лапу / падмазаць лапу • запусціць лапу • налажыць лапу • папасціся у лапы / трапіць у лапы • хадзіць на мяккіх лапах
лапа ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) łapa (1.2) łapa (dłoń ludzka)
(1.1) лъвска / мечешка лапа
лапичка
лапа ()
rzeczownik nieżywotny, rodzaj żeński (1.1) łapa (1.2) łapa (dłoń, ręka ludzka) (1.3) przestępcze herbataMonika Bąk, Tatiana Kwiatkowska, System wartości i oceny na materiale odzieży i jedzenia w rosyjskim i polskim żargonie przestępczym, w: Лексика подстандарта, t. 2, Современные жаргоны и их описание, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 114.
(1.1-3)
лапник , лапчатка лапчатый
взять в лапу, взять на лапу → dostać w łapę дать на лапу; дать в лапу; сунуть на лапу; сунуть в лапу → dać w łapę писать как курица лапой → pisać jak kura pazurem
лапа ()
zobacz zasady wymowy ukraińskiej
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) łapa, stopa, noga zwierzęcia, ptaka itp.
(1.1)