kleszcz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;
(2.1) 2. od: kleszczyć
(1.1)
(1.1) Żeby pan Sapieha nie był chory i żeby tu był obecny, powiedziałby wam, kto szwedzkiego kleszcza z warszawskiej skóry najpierwszy wyciągnąłH. Sienkiewicz, Potop..
(1.1) pajęczak, pasożyt
(1.1) kleszcz łąkowy, kleszcz pospolity
kleszcze , kleszczenie , zakleszczenie , kleszczotek kleszczyk , kleszczyki kleszczyć , zakleszczyć kleszczowy kleszczowo
(1.1) przyssać się jak kleszcz do psiego uchaWłodzimierz Wysoczański, Opozycja homo – animal z perspektywy reguł postępowania (na materiale frazemów wybranych języków), „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 84. • trzymać się jak kleszcz krowiego tyłka
zobacz też: kleszcze
angielski: (1.1) tick arabski: (1.1) قراد baskijski: (1.1) akain duński: (1.1) flåt , blodmide esperanto: (1.1) iksodo francuski: (1.1) tique hiszpański: (1.1) garrapata jidysz: (1.1) צוואַנגמילב (cwangmilb) łaciński: (1.1) ricinus niemiecki: (1.1) Zecke nowogrecki: (1.1) τσιμπούρι rosyjski: (1.1) клещ rumuński: (1.1) căpușă szwedzki: (1.1) fästing ukraiński: (1.1) кліщ włoski: (1.1) zecca