harap

__TOC__ harap ()

,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) bicz z krótkim trzonkiem i długim plecionym rzemieniem, używany głównie na psy myśliwskie podczas polowań par forceMarek P. Krzemień, 1000 słów o łowiectwie, Wydawnictwo MON, Warszawa 1986, ISBN 8311072604, s. 57.;

(1.1)

(1.1) Od ubitej zwierzyny przez dłuższą chwilę odganiać musiał ogary giętkim harapem.

(1.1) knut, korbacz

(1.1) bicz, batog

(1.1) po harapie

! → tutaj (okrzyk myśliwych przy poskramianiu psów)

harap ()

czasownik (1.1) gryźć