uniemożliwiać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( uniemożliwić) (1.1) sprawiać, że coś jest niemożliwe lub bardzo trudne do zrobienia; znacznie coś utrudniać
(1)
(1.1) Syk kaloryfera uniemożliwiał mi koncentrację. (1.1) W umowie był kruczek uniemożliwiający pracownikom dochodzenie swoich praw.
(1.1) umożliwiać
uniemożliwić, umożliwić, umożliwiać niemożliwy uniemożliwianie
angielski: (1.1) prevent, preclude, make impossible duński: (1.1) umuliggøre, hindre, forhindre hiszpański: (1.1) imposibilitar, impedir norweski (bokmål): (1.1) umuliggjøre, hindre, forhindre norweski (nynorsk): (1.1) hindre, hindra szwedzki: (1.1) omöjliggöra