antyk ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) świat starożytnej kultury grecko-łacińskiej; (1.2) przedmiot stary, zabytkowy (1.3) człowiek staroświecki, dawnej daty (1.4) stary człowiek (1.5) rodzic (1.6) nauczyciel (zwłaszcza starej daty)
(1.2)
(1.1) Zawsze interesował mnie świat antyku. (1.2) W jego mieszkaniu jest dużo pięknych antyków. (1.4) Nie chce mi się iść na te imieniny, same antyki tam będą siedzieć.
(1.1) starożytność (1.2) staroć, zabytek
antykizowanie , antyczność antyczny
angielski: (1.2) antique bułgarski: (1.2) антика duński: (1.1) antik ; (1.2) antik , antikvitet esperanto: (1.1) antikvo; (1.2) antikvaĵo francuski: (1.1) antique interlingua: (1.1) antiquo, antiquitate japoński: (1.1) 古代 (こだい, kodai); (1.2) 骨董 (こっとう, kottō), 骨董品 (こっとうひん, kottōhin) jidysz: (1.1) אַלטוועלט (altwelt), אַלטצײַט (altcajt); (1.2) אַנטיק (antik) niemiecki: (1.2) Antiquität slovio: (1.1) antik (антик) szwabski: (1.2) Ãndikwidääd turecki: (1.2) antika ukraiński: (1.1) антик