тень ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cień
(1.1) те́н|ь, ~и, ~и, ~ь, ~ью, о ~и; ~и, ~е́й i те́ней, ~я́м, ~и, ~я́ми, о ~я́х; w wyrażeniach przyimkowych в тени́, о те́ни
(1.1) ни тени сомнения → bez cienia wątpliwości • тени под глазами → podkrążone oczy
тенёк затенять , затенить теневой
бояться собственной тени / бояться своей тени → bać się własnego cienia • ца́рство те́ней → królestwo cieni