__TOC__ technik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym (1.2) ten, kto osiągnął znaczną biegłość, sprawność w wykonywaniu czegoś
(2.1) od: technika
(1.1-2)
(1.1) Jan jest technikiem z dużym stażem.
(1.1) automatyk, elektronik, elektrotechnik, elektryk, galwanotechnik, gazownik, hutnik, hydrotechnik, materiałoznawca, mechanik, metalurg, pirotechnik, radiotechnik
technika , technikum , technikalia , technicyzacja techniczka techniczny technicznie
angielski: (1.1) technician arabski: (1.1) تقن baskijski: (1.1) teknikari białoruski: (1.1) тэхнік bułgarski: (1.1) техник ; (1.2) техник czeski: (1.1) technik duński: (1.1) tekniker esperanto: (1.1) teknikisto, teĥnikisto hiszpański: (1.1) técnico interlingua: (1.1) technico niemiecki: (1.1) Techniker ; (1.2) Techniker rosyjski: (1.1) техник szwedzki: (1.1) tekniker ukraiński: (1.1) технік
technik ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) technik
(1.1)