dauerhaft ()
przymiotnik (1.1) trwały, stały (1.2) trwały, odporny, solidny przymiotnik w użyciu przysłówkowym Dostęp 19.07.2026. (2.1) trwale, na stałe
(1.1-2) (2.1) ;
(1.1) Nach einer dauerhaften Entfernung wachsen die Haare nicht mehr nach. → Po trwałym usunięciu włosy już nie odrastają. (1.1) Ohne dauerhafte Änderung der Essgewohnheiten nimmtst du nicht ab. → Bez trwałej zmiany sposobu odżywiania nie schudniesz.
Dauern , Dauerhaftigkeit dauern